Seven Bir Erkek Ayrıldıktan Sonra Nasıl Davranır?
—
H2: Ayrılıklar ve Adam Olma Çabası: Bir Erkek Ne Yapar?
İzmir’de, 25 yaşında, arkadaş ortamında sürekli espri yapan ama bir o kadar da her şeyi fazla düşünen bir gencin gözünden, seven bir erkeğin ayrılıktan sonra nasıl davrandığını anlatmak istiyorum. Evet, doğru tahmin ettiniz. Bunu yazarken de hâlâ içimdeki komik çocuğu serbest bırakacağım, ama aynı zamanda her bir ayrılığın ne kadar kafa karıştırıcı olduğunu da göz ardı etmeyeceğim.
Ayrılık. Herkesin en az bir kez yaşadığı ama kimsenin doğru düzgün atlatamadığı bir deneyim. Bir erkek için ayrılık sonrasında hissettiği duygular, genellikle bir pizza dilimi kadar sıcak, bir o kadar da soğuktur. İlk başta “Ben iyiyim, hayatıma devam edeceğim” diye kendini kandırır, sonrasında ise evin köşe bucak her yerinde kaybolmuş bir şekilde bulunur. Hayatında kocaman bir boşluk vardır, çünkü neyi yapması gerektiğini kimse ona öğretmemiştir. Ama gelin görün ki, hayat devam etmektedir.
H3: 1. Hafta: “Her Şey Güzel Olacak!”
Ayrılık sonrası erkekler genelde ilk bir hafta “Bundan ben de bir şeyler çıkarırım” modundadır. Ne de olsa, biraz zaman geçerse, her şey yoluna girecekmiş gibi hissediyorlar. İnanın bana, o ilk hafta sonrasında yazdığı mesajlar, yaptığı aramalar, söyledikleri hiçbiri gerçek değildir. Bunu ben de yaşadım, arkadaşlarım da… Bir erkek ayrıldıktan sonra ne yapar? İlk olarak Instagram’da eski fotoğraflara bakar, ona da “geçmişi sil” der, ama bir bakmışsınız, hala o fotoğrafın altındaki “beğen” butonunu tıklıyor.
İşte o an, aradığımı bulamamışım gibi, kendimi arayışta hissediyorum. Ama düşünün, ben de bir insanım, bir erkeğim, değil mi?
—
Diyalog:
Berk: “Ya, şimdi eski fotoğrafı beğenmek bir şey ifade eder mi ki?”
Ben: “Hayır, hayır, yalnızca “artık yokum” demek istiyorum aslında ama beğendiğim için… Tanımıyorum!”
Berk: “Aynen! Hem ben de yeni bir şey keşfettim; ayrılıklar kısa vadeli kayıplardır!”
—
H3: 2. Hafta: “Tatil Yapalım, Başka Bir Şehre Taşınalım”
Ayrılık sonrası ikinci hafta, erkeklerin duygusal karmaşasını tam anlamıyla yaşadığı bir dönemdir. Hani bu dönemde normalde tek başına bir çayı içebilecekken, “Yeni yerler keşfetmek, yeni arkadaşlar edinmek, hayatı daha farklı yaşamak” gibi duygusal cümleler kurulur. Evet, o eski sevgilisiyle gezdiği yerleri unutmamak adına bir tatile gitme hayalleri başlar.
Ben mesela bir gün, arkadaşlarımın önerisiyle kayak yapmaya gitmeyi düşündüm. Neden mi? Çünkü eski sevgilim, kayak yapmayı çok severdi. Kendisini unutabilmek adına, bir kayak pistinde biraz “yeni hayat” yaşamak, işleri kolaylaştıracağımı düşündüm. Ama şu an hâlâ aklımda… Benim kayak takımım, eski sevgilimin kayak takımından daha farklıydı tabii!
—
İç Ses:
“Bunu yapmam lazım. Ama sonra, belki de yapmak zorunda değilim. Sonuçta kayak, çok da eğlenceli değil… Ama kayak yaparken, belki onu bir türlü unutmuş olabilirim!”
—
H3: 3. Hafta: “Beni Hiç Kimse Anlamaz, Duygularımı Kimse Bilmez”
Ayrılığın üzerinden üç hafta geçince, erkeklerin kendini biraz “çok duygusal” hissetmeye başladığı zaman dilimi başlar. Bu dönemde sosyal medya, ilişkiler ve özel yaşamlar hakkında oldukça fazla şey paylaşılır. Bir nevi, “Beni kimse anlamaz” duygu seli başlar. Ancak, bir erkeğin o “Beni kimse anlamaz” hissi tam da aslında kendine olan güven eksikliğinden doğar. Erkekler, içsel sıkıntıları başkalarına yansıtmakta bir hayli başarılıdırlar ama işin sonunda kendilerini gerçekten de tanımadıkları bir anda bulurlar.
—
Diyalog:
Mehmet: “Bak, şimdi, ne kadar da tatlı bir şey yazmış, değil mi? ‘Herkes bir şeyler bekler, ama kimseyi sevemez’ falan.”
Ben: “Aynen, ama sen bir ilişkiyi doğru düzgün yaşamadan neyi seviyorsun ki, be adam?”
Mehmet: “Ben de ona bakıyorum işte, ya ne kadar sevdiğimi gösterdim ama, işte… Sen de anlamıyorsun.”
—
H3: 4. Hafta: “Hayat, Biraz Sıkıcı Ama Olsun!”
Bununla birlikte, ayrılığın dördüncü haftasında bir erkek sonunda şunu fark eder: “Evet, hayat yine aynı şekilde devam edecek ama sanırım artık biraz daha sıkıcı olacak.” Ama aslında ne kadar da özgürdürler, değil mi? Artık eskisi gibi birisinin sorularına maruz kalmazlar, “Ne yapıyorsun?” ve “Görüşelim mi?” gibi mesajlar da yoktur. Bu, o kadar huzurlu bir histir ki, sırtını yasladığı koltukta rahatça içki içebileceği bir ortam yaratır.
—
İç Ses:
“İşte şimdi, bir anlamda ‘özgürlüğü’ yaşıyorum. Artık hayatın kıymetini daha fazla biliyorum.”
—
H3: 5. Hafta: “Geri Dönemem, Ama Gerçekten!”
Beşinci haftada işler biraz daha “serinkanlı” hale gelir. Artık eski sevgilisiyle devam etmek ya da başkalarıyla ilişki kurmak gibi meseleler yerine, biraz daha sakin, kendi dünyasında var olma çabası başlar. Bir erkek, ayrılıktan sonra bunu kabullenmekte zorlanır, fakat bir süre sonra bu durum onun tek gerçeği haline gelir. İşte bu noktada, her şeyin geçtiğini düşündüğü anda, aslında her şeyin sadece çok yeni başladığını hisseder.
—
Diyalog:
Ali: “Geri dönsem, doğru olur mu?”
Ben: “Hadi ama, neden hala bu soruları soruyorsun? Bu kadar netiz artık, değil mi?”
Ali: “Evet, ama bir umut… Belki de ‘geri dönmek’ güzel olurdu.”
—
H3: 6. Hafta: “Kimseyi Beklemiyorum Ama…”
Altıncı hafta, erkeklerin genellikle “yeni ben” havasına girdiği zamandır. Gerçekten de kimseyi beklemezler ama içerideki boşluğu bir türlü dolduramazlar. Sosyal medyada, arkadaşlarla dışarıda daha fazla vakit geçirme çabası başlar. Ama bir süre sonra, hiç farkında olmadan “bekleme” moduna girerler. Kimseye bir şey söylemeseler de, derinlerde bir yerde eski ilişkiyi “yeniden keşfetmeye” başlarlar.
—
İç Ses:
“Beni bekleyen biri yok aslında. Ama belki de… belki de birisi gelir….”
—
H2: Sonuç: Erkekler Ayrılıktan Sonra Ne Yaparsa Yapsın, Yine Kendilerini Aramaya Devam Ederler!
Ve en sonunda, bir erkek ayrılık sonrası kendini bir şekilde bulur. Bazen kayak pistinde, bazen eski fotoğraflarında, bazen de yeni bir yerde… Ama sonunda bulduğu şey, her zaman “kendisi” olur. Yani, 25 yaşında, bir İzmirli olarak söyleyebilirim ki, ayrılık zor bir süreçtir, ama büyümek de bir o kadar eğlencelidir. Kendi iç yolculuğumda çok şey öğrendim ve hala daha öğrenmeye devam ediyorum.
Erkekler ayrılık sonrası ne yaparsa yapsın, bir süre sonra tekrar hayata dönerler. Çünkü sonuçta, kimse sonsuza kadar “tatile” çıkamaz.